De competitie is al weer tot een pot of 7-8 gevorderd, de ledenvergadering is alweer geweest, de achtertuin ligt vol met rotzooi en wegrottende herfstbladeren, de thermostaat in de woonkamer staat inmiddels weer op 18,5, het wordt om een uur of half 5 alweer depressief donker, diverse teams hebben al grote successen geboekt en hiervan reeds verslag gedaan via de door onze webmaster in een nieuw jasje gestoken website, en er was nog steeds niets te lezen over de prestaties van één van de andere promovendi van de club, nl. het geroutineerde godengilde van heren 2. Absoluut geroutineerd, want ondanks het voortschrijden der jaren, het slijten der gewrichten en het niveautje hoger staan de rijksmonumenten van heren 2, de beide Willems en Marc Marie Haubrich, aangevuld met de rest van het zooitje ongeregeld nog steeds binnen de lijnen.
Maar heren 2 verjongt. Trainer Chris realiseerde zich terdege dat niet altijd een beroep kon worden gedaan op de ogenschijnlijk haast onuitputtelijke drive, inzet, fysieke inspanningen en routine van die drie 50 – plussers, en precies op tijd stortte hij zich op de transfermarkt op zoek naar jong talent dat het voortbestaan van de schaduwselectie van het succesvolle heren 1 kon garanderen.
Het nogal gemêleerde gezelschap van heren 2 wordt sinds de nazomer gecompleteerd door Timo en Maarten, die (zo bleek na een eenvoudige berekening middels een Excel – sheet van Guido) de gemiddelde leeftijd van de ploeg in één klap meer dan halveren. En daar waar vorig seizoen voor de wedstrijd tijdens de nogal nerveuze gesprekken vooral gediscussieerd werd over pensioenpremies, ATV – dagen, ouderdomskwalen en de vergoedingsvoorwaarden voor fysiotherapie door het Zilveren Kruis gaan de dialogen nu vooral over studiefinanciering, voordelig ‘chippend’ reizen met het openbaar vervoer, het tweede uur vrij en het 5 keer trainen per week.
In de eerste fase van de competitie verkeerde de selectie dan ook in een identiteitscrisis, met rare, onverklaarbare nederlagen en een lange ranking op de ranglijst tot gevolg. Maar de beide 16 – jarigen beginnen geleidelijk hun stempel op de ploeg te drukken en hun komst begint zo langzamerhand de bekende vruchten af te werpen.
Dus ondanks die wat onwennige uitslagen werd er weer met veel zelfvertrouwen toegewerkt naar de topper tegen de nummer 2 van de competitie van dit moment: OPM. Nu wisselen in Heerenveen de volleybalclubs per seizoen net zo vaak van naam als de stoplichten bij de Ijsselallee van kleur, dus de vooruitzichten waren aanvankelijk wat mistig. Het enige bekende was de positionering van de tegenstander op de ranglijst, vooral veroorzaakt door enkele aansprekende overwinningen op de betere ploegen uit de competitie.
Dat de hoge klassering van OPM niet op toeval berustte werd duidelijk tijdens het inslaan. De nummer 4 van de tegenstander (die tijdens de wedstrijd vooral zijn verloren zakgeld op het veld zocht) voerde in zijn eentje persoonlijk een asbest risico – inventarisatie uit door met mokerslagen het onderhoud van de WRZV – hallen te testen. De mannen uit het Friesche leken niet onder de indruk van onze warmdraaironde, en ondanks de louterende en altijd weer briljante Fries- imitaties van de nieuwe diagonaalaanvaller Sander Oosterhuis, werd met samengeknepen billen het wedstrijdtenue aangetrokken en het klokkenspel ‘in de tok gehangen’.
Onze spelverdelers bleken door knie – en schouderblessures verhinderd, dus trainer/ coach Chris kon weer eens zijn opwachting maken als spelverdeler. Timo bleef door een hardnekkige knieblessure eveneens in de vrijetijdskleding en met het devies ‘d’r an met de lippe’ werd het bekende openingsritueel van de wedstrijd afgeraffeld.
Met Maarten en Sander Oosterhuis in de dug-out, en Chris, Haub, Koster, Willem, Guido en Hilco als ‘starting six’ werd begonnen aan de wedstrijd.
Of het aan de temperatuur lag, het inslaan van de tegenstander, de zorgen om de blessures in het team of het ontbreken van Chris aan de zijlijn… het stond binnen 2 minuten 6-0 voor OPM. Een time-out volgde en volledigheidshalve werd nog eens mede gedeeld dat het inslaan was afgelopen en het toch echt om de knikkers ging.
Wat de reden ook moge zijn, het werd ineens een wedstrijd. De wedstrijd van Bas Autowas Westenholte heren 2.
Marcel van Looyengoed onderscheidde zich, door na een matige start met enkele klassieke 180-graden ketsers, uit te groeien tot de pass – dominator van het achterveld. Met schitterende passes zette hij zich over een weifelend begin heen en bediende Chris, die op zijn beurt Hilco en Marcel kon lanceren. Laatstgenoemde ontwikkelt zich door en door tot een vervelende goede middenspeler, die met zijn bekende ‘poker-face’ en ‘kloot-float’ uitgroeit tot een van de vaste steunpilaren van de ploeg. Ook Hilco lijkt, nu hij met betere tegenstanders wordt geconfronteerd, meer uitgedaagd te worden in zijn alom bekende territorium, nl. de netzone. Met het mastodontische lijf pareert hij per wedstrijd meer aanvallen dan ooit tevoren, ondertussen als een tenor zijn territoriale driften uitend.
Het kan dan ook niet anders dat de beide routiniers de hete adem van nieuwkomer Timo op het midden in de nek voelen. De concurrentiestrijd is in volle gang!
Na de 6-0 achterstand bleek het team bevrijd van de onnodige wedstrijdspanning en werd er vrij uit gespeeld. OPM was op zijn hoede, bleek met ‘de kaak’ een slimme buitenaanvaller in huis te hebben die het rotsvaste blok van Hilco en Chris steeds wist te verschalken, en ondanks het beter wordende spel van onze kant, wist OPM de eerste set te winnen met 25-19. Maar toch was daar een moment in die eerste set die de wedstrijd deed helpen kantelen. Want de eerder genoemde nummer 4 dacht aan Willem Dekker een eenvoudige hindernis te hebben bij zijn buitenaanval. Niets was echter minder waar. Bij het aanleggen voor zijn mokerslag werd het ineens wat donker in de WRZV en er volgde een vreselijke knal. Aanvankelijk dacht menigeen dat de gasleidingen van de WRZV geëxplodeerd waren, maar het was het killblock van Willem, dat de aanval van de tegenstander pareerde. De nummer 4 zocht vervolgens weer wanhopig naar zijn zakgeld…
Zeker niet aangeslagen door het verlies van de eerste set, en het latente en steeds meer overheersende gevoel dat er meer te halen viel, werd het strijdplan bedacht voor de tweede set. Met een haast onverantwoorde servicedruk werd de tegenstander tegen de muur gedrukt en de passers hielden met een stabiele en rotvaste pass stand. Het trio Looyengoed, Haubrich en Ruijsch leek de service van OPM volledig onder controle te hebben, en met achteloos gemak werd iedere bal met een parabolische curve naar de fluwelen handen van Chris gepasst. Positie 2-3 veranderde zo in een lanceerplatform voor de middenspelers, die op hun beurt met een dodelijke dreiging de blokkering van de tegenstander in luren legde, en het Guido mogelijk maakten te groeien in de wedstrijd.
Na een kleine 20 minuten spelen werd de tweede set met gemak en schitterend volleybal binnengesleept, en het geloof in een goede afloop van de wedstrijd steeg per rally. Zoal gewoonlijk nam Sander O. de plaats in van Willem Dekker en jongeling Maarten, die in vrijwel iedere wedstrijd bij vele toeschouwers het voorhoofd doet fronsen door de haast achteloze en arrogante wijze waarop hij bij zijn buitenaanval met zijn linkspoot het blok van de tegenstander misbruikt, nam de plaats in van terriër – verdediger Robert Haubrich.
De derde set werd erg sterk begonnen. Sander Oosterhuis bewees dat het best mogelijk is om zonder warming up direct te beginnen met scoren, want met enkele slimme aanvallen bracht hij al snel 4-0 op het scorebord. OPM, toch enigszins onder de indruk en ogenschijnlijk aangeslagen, vluchtte snel in een time – out. Er werd besloten om de nummer 4 van de tegenstander de Melkweg uit te serveren, zodat hij als eerste mens de nieuw ontdekte planeet van dichtbij kon zien. En zo geschiedde.
Met een dodelijk servicedruk werd OPM richting de achterlijn geduwd, en met dominant volleybal bleef het gaatje steeds een punt of 5,6. En daar waar eerder zwakke fases volgden na een flitsende start, werden nu juist de belangrijke balletjes van de grond geraapt, en beslissende ballen na een lange rally meedogenloos door Guido erin gerost. 2-1 in sets voor, en de 3-1 overwinning lag voor het oprapen, gezien het goede spel.
Maar toch meldde zich aan het begin van de 4e set de volleybalvariant van Dr. Bibber. Een zwakke, ongeconcentreerde start leidde snel tot een behoorlijke achterstand. OPM had inmiddels ‘de kaak’ weer binnen de lijnen gebracht met een wanhopige poging het tij te keren. Maar Bas Autowas bleef bij de les, en trok de teugels weer wat strakker aan. Zo eenvoudig als de achterstand werd opgelopen, zo snel wees het scorebord in de hoek van de WRZV al weer een 9-8 voorsprong aan. Vervolgens ontspon zich een gevecht tussen twee gelijkwaardige ploegen, die er alles aan deden om de setwinst binnen te halen. Toto 16-16 bleek alles nog mogelijk, maar na een service – ace van Maarten en enkele belangrijke killblocks werd een gaatje geslagen dat uiteindelijk een 24-20 voorsprong op de teller bracht. Het vertrouwen en geloof in de overwinning werd vervolgens nog eens even duidelijk onderstreept, want na een enerverende laatste rally stuurde Chris van de rechts-achterpositie de bal naar de antenne op links- voor, waar Guido deze vervolgens snoeihard en met volle overtuiging op de rechtdoor binnen pompte. De 3-1 zege was een feit, en de waardevolle 4 punten werden in het Zwols Kwartier met het soepele gist gekoesterd.
Nu, een korte periode van rust breekt aan, en dit biedt de geblesseerden de mogelijkheid om weer fit te worden richting het volgende duel, nl. het treffen met Hevoc H1 uit Heerenveen op zaterdag 4 december.
Het volgende wedstrijdverslag zal worden geschreven door uw vaste trouwe reporter.
Trainingsrooster
Trainingsrooster week 19t/m21
Stratenvolleybal
Aanm form west 2012.pdf
Aanm form stadsh 2012.pdf
Teamindeling
Voorlopige teamindeling
Agenda
Handige links










Recente Verslagen
ormi d 1 tegen bas autowas d1Verjaardagen
Vandaag is Henri Geerlings 45 geworden, gefeliciteerd!Uit 't Gastenboek
werken heren 3 werkenHet Laatste Nieuws
trainingsrooster week vanaf week 19
Volleybalweer
Om je af te melden van de nieuwsbrief klik hier