Bas Autowas H3 – Nakala H1
Het was weer druk in de heren 3 mailgroep. De aanvoerder, betrokken als altijd, vond het nodig om na het ‘schoenendebacle’ van vorige week een checklist “volleybaltas inpakken” rond te sturen. Het was een begin maar er ontbraken nog een paar zaken die door de overige teamleden welwillend werden aangevuld. Zo werden o.a. zaaddodende gel voor op zere schouders en knieën, go fast-sportdrank, jump-high-kraanwater uit het Anker, dextro’s, doucheslippers, reservesokken voor teamgenoten, zakgeld voor de 4e set, deodorant en douchegel aan de startlijst toegevoegd. Als nabrander kwam nog de suggestie om de originele heren 3 inspeelcd eens te vernieuwen, met een vers stukje happy “wardcore”. En echt, als je daarop googled krijg je nog een stukkie muziek ook. We durfden het alleen niet aan om dit mee te nemen want dat gingen de boxjes van het Anker niet overleven!
We verzamelden al mooi op tijd in de kantine om ons gezamenlijk voor te bereiden op de broederstrijd die op het programma stond, want zoals de trouwe lezers wel weten speelt de broer van Thijmen bij Nakala. Hij heeft zelfs al eens een verslag geschreven voor ons! Maar ook kwamen we natuurlijk vroeg naar het Anker om Dames 4 nog even in actie te zien, het team waar ons aller Maressa (ja, sorry Remy, maar zo is het nou eenmaal wel!) in speelt. Dat ging nog niet echt toppie-joppie trouwens. Leuk moment waaruit de betrokkenheid en het spelfanatisme van de dames wel blijkt was toen er door de tegenstandsters uit Dalfsen (leuke broekjes trouwens!) een bal het net van de kantine in werd geslagen en Marco het nodig vond om die bal even vast te houden. De anders toch zo rustige Monique stond echt op het punt om door ( ja echt!) het net de kantine in te stormen om hem die bal uit de handen te trekken. Marco schrok hier zo van dat hij maar snel de bal terug gaf… watje.
Maar goed, de wedstrijd! Het zijn meestal wel spannende potjes die we tegen de nakalanezen spelen. Ze hebben een goede midaanval en ook verdedigend staan ze hun mannetje. Er worden echter ook nog wel eens wat (concentratie)foutjes gemaakt. Het credo was dus scherp vanaf het begin, eigen fouten beperken (!) en de druk erop. Aangezien de voltallige selectie weer speelklaar was hadden we een vacature voor bankzitter, welke positie meteen (weer) door Marco werd geclaimd. Ondergetekende kon aan het begin van de set door een serviceserie van 5 punten meteen een gaatje maken, en dan volleyballen we altijd net iets lekkerderder. Het is altijd wel heel apart aanvallen tegen Nakala, ze hebben namelijk een coach die het blok aanstuurt. Hij roept dan: “wachten, wachten, NU!” zodat je precies weet wanneer er geblokt gaat worden. Nu moet je weten dat onze spelverdelert Remy zich altijd het vuur uit de sloffen loopt om de tweede bal te halen. Haalt hij hem niet, dan roept ie keihard “overnemen!!!” en moeten we maar zien wie er dan nog wat van bakt. Toen onze verdediging dan ook met kunst- en vliegwerk een bal verdedigde die niet bij de spelverdelert Remy maar bij mij op buiten terecht kwam en hij riep “overnemen” verwachtte iedereen, inclusief de blok-coach, dat ik ‘m wel even zou voorzetten op mid of diagonaal. Dat deed ik dus niet wat resulteerde in blokloos uithalen: puntje! Je had die gezichten moeten zien…
De eerste set liep verder wel door, beide kanten maakten (weer) de nodige servicefouten, maar wij wonnen ‘m wel. De tweede set wilden we dat beeld wel even doorzetten. Marco bleef dus lekker op de bank zitten en Thijmen begon zijn broer aan de andere kant van het net te plagen. Keihard doorhalen, prikballetjes, dat ging allemaal lekker. Zo stonden we al snel met 18-11 voor en leek er geen vuiltje aan de lucht. Toen zakte het spel aan onze kant ineens in en kregen de Nakalaenaren het ineens op de heupen. Erik, die al niet helemaal fit was, kreeg de pass ineens niet meer waar hij hem hebben wilde, Alex dacht dat ie voorspeler was terwijl hij midachter hoorde te staan, Ward vond regelmatig het negen-meterblok op zijn pad, kortom het liep ineens van geen kant. Gelukkig konden we de side-out op een gegeven moment wel terughalen, maar je merkte dat er in onze koppies ineens iets was van “het gaat toch niet gebeuren hè”. De pass bleef te kort, ik durfde ook niet meer door te halen op de diagonaal, op buiten was er ook geen score meer , aan het net werd er flink gerommeld en dus gebeurde het ook; 23-25 verlies. Oeps.
Derde set. Erik meldde dat hij wel toe was aan een setje bank (wat wel aangaf dat ie niet fit was, dat doet hij anders nooit namelijk!), waardoor Marco op mid zijn kunsten mocht gaan vertonen. De rust keerde gelukkig terug aan onze kant, er werden weer een paar goede punten gescoord, verdedigend werd er weer flink gebikkeld en dus pakten we de derde set.
Ondanks het puntverlies had iedereen wel het gevoel een lekkere pot volleybal met veel strijd te hebben gespeeld. En tja, blijkbaar zijn wij dit jaar niet onoverwinnelijk. In de vierde set, die we samen met de Nakalazers in de kantine speelden werd uitgebreid nagepraat over de wedstrijd. En over de bitter-, gehakt- en braakballen die werden geserveerd in het Anker. De nummer 2 van de stand, SVM, had geen foutje gemaakt (bijna wel trouwens, ook 25-23 in de tweede set, maar dan aan de goede kant van de score) tegen nummer één-na-laatst VCK, waardoor het “gat” op de ranglijst nu nog maar 1 puntje is. Dat wordt spannend! Volgende week gaan we weer met de zakk’n op de grond tegen Kampereiland, de eerste van een reeks van 3 uitwedstrijden in onze tweede thuishal in Ens. Tot het volgende verslag!
Trainingsrooster
Trainingsrooster week 19t/m21
Stratenvolleybal
Aanm form west 2012.pdf
Aanm form stadsh 2012.pdf
Teamindeling
Voorlopige teamindeling
Agenda
Handige links










Recente Verslagen
ormi d 1 tegen bas autowas d1Verjaardagen
Vandaag is Henri Geerlings 45 geworden, gefeliciteerd!Uit 't Gastenboek
werken heren 3 werkenHet Laatste Nieuws
trainingsrooster week vanaf week 19
Volleybalweer
Om je af te melden van de nieuwsbrief klik hier