Bas Autowas H3 – SVM H2
Dinsdagavond 22 maart 2011.
Laatste wedstrijd van deze competitie.
Tegen de nummer 2 van de stand, SVM.
Met 4 punten voorsprong, maar een wedstrijd meer gespeeld.
De wedstrijd waar we het hele seizoen naar hebben uitgekeken, omdat het al snel duidelijk werd dat het tussen ons en hullie zou gaan.
3-0 winst = kampioen
2-1 winst = kampioen
1-2 verlies = afwachten wat SVM volgende week nog doet tegen de nummer 3, bij 3-0 winst voor de Marknessenezen staan we gelijk maar hebben wij waarschijnlijk een beter doelsaldo
0-3 verlies = afgelopen, klaar, inpakken en wegwezen, tenzij SVM volgende week 2 setjes verliest.
Saillant detail is dat we, als we 2e worden, we promotie-degradatie wedstrijden mogen spelen, tegen de nummer 10 van de 2e-klasse. En wie zijn dat? Ook SVM, maar dan H1, onze poulegenoten van vorig jaar.
De uitgangspunten zijn dus bekend.
En dan is het ineens dinsdag. Ik moet bekennen dat ik er wel mee bezig ben. Zijn het zenuwen? Ik denk meer een gezonde portie wedstrijdspanning. En vooral ook veel nieuwsgierigheid. Hoe komen we na het debacle van vorige week het veld in? Hoe staat SVM er voor, tenslotte lieten zij ook een puntje liggen vorige week? Hoeveel publiek komt er? Zijn er nog cheerleaders? Is iedereen fit?
We hadden afgesproken op tijd in het Anker te zijn om gezamenlijk een bakkie te doen en ons voor te bereiden op de wedstrijd. De hele selectie is compleet en speelklaar! Het blijkt dat ik niet de enige ben die er wat meer dan anders mee bezig is. De één voelt zich alsof hij zijn eerste wedstrijd als 8-jarig jochie moet spelen,de ander heeft zich vandaag helemaal op zijn werk gestort om er maar niet teveel aan te denken. Scheidsrechter Jan Bloemert is ook al aanwezig. We hebben hem gevraagd om deze wedstrijd te fluiten, zodat we zeker weten dat we een goede scheids hebben. Jan houdt ons nauwlettend in de gaten, want uw schrijver heeft een paar energiedrankjes meegenomen, welke door meerdere spelers worden genuttigd. Jan vraagt zich dan ook hardop af of een dopingcontrole niet aan de orde is! Hmmm, maar goed dat “powerpowder” Danny geen deel meer uitmaakt van de selectie…. We proberen Jan alvast in een goede stemming te brengen door hem koffie aan te bieden, maar als er iemand niet gevoelig is voor dat soort zaken is hij dat wel.
De mailgroep was, op een paar uitzonderingen na, erg rustig vandaag. Er vlogen wat kansberekeningen, artikelen uit het promotie-degradatiereglement en goedbedoelde adviezen in het rond. Ook ex-coach Maressa probeert de spanning nog wat op te voeren door ons er op te attenderen dat de “werkmodus” mag worden omgeswitcht naar “kampioensmodus”. Dat niemand hierop reageerde heeft haar wel gestoord, horen we van manlief. Sorrysorry!! Op het bericht van teammanager Claudia uit Suriname wordt wel gereageerd, dat hielp ook niet. Vrouwen…
We staan tegen half negen op om ons om te gaan kleden. Op dat moment komt SVM ook binnen. De eerste opmerkingen in de trant van: “zijn jullie al zenuwachtig” komen ons al tegemoet. Als we na het omkleden de hal in komen zitten er al aardig wat mensen op de tribune. Vrienden, bekenden, een groot gedeelte van dames 6, het ziet er allemaal gezellig uit.
En dan is het ineens zo ver. De wedstrijd waar we al zo lang naar uitkeken staat op het punt van beginnen. Bij de tegenstander zien we toch ook wel een paar strakke bekkies, zij weten ook dat het er nu om gaat, dat is wel duidelijk. We wensen elkaar een goede wedstrijd toe en de wedstrijd is begonnen. Thijmen start op de bank. Het loopt lekker, voor de verandering meteen vanaf het begin. Door met een vingertop een bal terug te blokken weet ik de side-out naar onze kant te krijgen. Alex en Remy pakken blokkerend de nodige ballen, er wordt goed aangevallen op mid door Erik en Alex, en in de pass klopt het ook. Serverend staat de druk er vol op, met name Erik en Marco weten de verdediging van SVM aardig uit balans te krijgen. Een voorsprong begint zich op te bouwen. We voelen gewoon dat dit niet is waar SVM op had gerekend. Zij proberen ons te intimideren door zo af en toe wat over zenuwen te roepen, maar we gaan daar vocaal finaal overheen met onze turbo-turbo’s en andere oerkreten! Misschien mag ik dit niet zeggen omdat ik in het veld stond en dus niet objectief was, maar we spelen ze eigenlijk gewoon weg. Er beginnen op een gegeven moment ook gewoon 2e ballen op de grond te vallen terwijl spelers elkaar aan kijken! De eerste set pakken we met 25-12. Die is binnen en het is fijn om bij heren 3 te zijn.
We besluiten niets te veranderen in de opstelling en gewoon door te gaan. De 2e set begint wat stroef, tot 6-6 gaat het gelijk op. Ward staat aanvallend scherp te spelen, maar weet de meeste ballen goed over het net, door of langs het blok te krijgen. Aan de andere kant van het net wordt zo af en toe scherp geserveerd, maar hierdoor gaat er ook wel eens balletje uit, of het net in. Over het algemeen hebben we de pass goed onder controle. Wij spelen ook met volle servicedruk door, maar maken hier aanzienlijk minder fouten mee. We zien bij SVM zo af en toe een afwijkend shirt in het veld staan: hé een libero. Nou, die passen meestal goed, dus daar serveren we (eerst) maar niet op. Als dit dan toch gebeurt blijkt dat de pass hier ook niet altijd even goed ligt, dus dan is het uitzoeken. Omdat ze de pass niet goed onder controle krijgen, en er dus geen goede setup komt, en dus geen goede aanval, kunnen we verdedigend veel pakken en bouwen we weer een mooie voorsprong op. Even lijkt er bij een stand van ongeveer 20-14 de klad in ons spel te komen, als we er passend en aanvallend even niet uit komen. Gelukkig kunnen we het tij keren en is het ineens setpoint. Het klinkt heel raar, maar ik weet niet eens meer hoe het precies ging, maar volgens mij serveerde SVM de bal gewoon uit, wat goed door Erik werd gezien. Een ontlading volgt, de zes veldspelers vliegen elkaar in de armen. Dat bankzitter Thijmen daardoor even een beetje buiten wordt gesloten, blijkt later uit de filmopnamen vanaf de tribune (misschien binnenkort op deze site te bewonderen?). Maar uiteindelijk vieren we samen alvast een feestje. Een paar spelers van SVM feliciteren ons, volgens anderen hebben we maar geluk met hun vanavond. Yeah, right. Op de tribune wordt de wave opgestart, maar komt ook meteen de eis voor 3-0 naar beneden. Nou, dat zijn we ook wel van plan!
Thijmen komt er in voor Marco, en wil zich meteen even laten gelden. Een buitenaanval van ons wordt door SVM verdedigd, maar de bal lijkt ruim uit te gaan ter hoogte van de diagonaalpositie. Iedereen roept ook “UIT” maar haantje Thijmen komt even aanzeilen en rost die bal nog even lekker tussen een paar verbouwereerde SVM’mers door. Even laten zien dat je er bent heet dat. Toch merk ik, en volgens mij ook wel anderen, dat de spanning er af is. De totale focus die er de eerste 2 sets was (ja, ik weet het, het klinkt gek, het is derde klasse, maar dat gevoel was er echt!) is een beetje weg en we maken wat foutjes. Serverend loopt het nog goed, zodanig dat ze bij SVM mensen uit de pass beginnen te zetten en later zelfs te wisselen. Maar we komen niet los en lopen zelfs een achterstand op. Aan het eind van de set zetten we een eindsprintje in, dat de nodige energie kost, maar wel effect heeft. Bij een time-out vlak voor het eind gun ik Marco nog wat speeltijd op buiten (oké Remy, ja ik was een beetje op) en bekijk het restant van de wedstrijd vanaf de bank. We weten terug te komen tot 23-24 als Erik mag opslaan. Die besluit dat ie zin heeft in bier en slaat met zijn service zo’n beetje de coach van SVM van de bank af. Jammer, maar we zijn het meteen vergeten. We krijgen bloemen en zoenen, voorzitter Erwin is er, er worden foto’s gemaakt, er is bier, kortom FEEST! We zijn kampioen!
We duiken de kantine in en vieren daar een mooi feestje met een aantal fans. Ook scheidsrechter Jan komt zich nog even in het feestgedruis mengen. Zijn avond was helemaal goed toen hij een opstellingsfout ontdekte en een achterspeler die vrolijk meeblokte. Op de vraag na afloop wat hij van de wedstrijd vond, antwoordde hij: weet ik niet. Niet gezien. Ik was aan het fluiten, dan let ik niet op de wedstrijd… huh?
En dan vandaag, the day after. Voor sommige mensen begint de dag gewoon vroeg, zoals altijd. De laatste mail gisteravond van Marco dateert van 1:01, waarin hij meedeelt dat ie nog helemaal nuchter is, de eerste van vanochtend is verstuurd om 6:16, waarin hij zich afvraagt of ie eigenlijk al mag rijden… Daarna volgt werkelijk een stortvloed aan berichten, iedereen heeft wel wat te melden, inclusief een aantal partners, en dan blijkt dat:
- Erik stelt de vraag, geheel volgens traditie van de rest van het seizoen, of iemand al weet wat SVM heeft gedaan gisteravond;
- Marco onze wedstrijdshirts per ongeluk in de tas van Heren 4 heeft gestopt;
- er gewaarschuwd wordt voor het shirt van nummer 10 (zie ook het gastenboek);
- Suzan (“die van Thijmen”) gisteravond eerst van ontroering thuis een paar traantjes heeft gelaten, maar daarna meldt dat ze zich nu al verheugt op de platte-karscene en verwacht dat dit zeer weeënopwekkend gaat werken;
- Alex het vizier al op de eerste klasse heeft staan;
- Ward een fotoserver heeft ingericht met foto’s van vorig seizoen;
- Thijmen gisteravond op weg naar huis nog vermanend is toegesproken door een politieagente omdat ie door rood fietste (en hij dit stiekem wel lekker vond);
- Marco in de loop van de middag meedeelt dat ie inmiddels weer nuchter, maar ook brak, moe, geil, opgewonden en kampioen is;
- Paulien (“die van Marco”) vervolgens op mijn advies om daar maar eens flink misbruik van te gaan maken terugmailt wat ze daar mee moet, brak en moe…;
En, zoals inmiddels al bijna traditie, kijken we dan nog even terug op het seizoen 2010-2011.
Het seizoen waarin:
- we twee bekeuringen op liepen;
- Thijmen leert dat je niet te veel naar je navigatie moet kijken als je aan het motorrijden bent, want dan zie je niet dat je voorligger remt en lig je vervolgens met een gebroken sleutelbeen op de grond;
- we de mailserver van de webmaster over het algemeen op een wedstrijddag zwaar belasten, maar de ochtend na het kampioenschap volgens mij zo’n beetje oproken, ik noem o.a. 26 mails tussen 10 en 11 uur.
- we naar aanleiding van het vergeten van mijn schoenen een heren-3-pak-je-tas-in-voor-een-wedstrijd checklist opstellen;
- we er bijna aan gewoon raakten om bovenaan te staan en met 3-0 te winnen;
- we een account op het CMS van de website kregen zodat we iedere week er weer zelf een verslag op konden zetten, waar we veel reacties op kregen: bedankt!
- we met ik geloof wel 5 verschillende wedstrijdballen hebben gespeeld;
- we een heleboel lol hebben gehad!
En dan willen we nog een aantal mensen bedanken:
- natuurlijk Maressa, voor de trainingen van vorig seizoen waarin de basis voor dit succes werd gelegd, voor de morele ondersteuning dit seizoen, voor de Sinterklaasgedichten en voor de kampioenschapsverrassing ;
- scheidsrechter Lindy, voor de goed gefloten wedstrijd;
- Henk Kwakkel, voor de spoedcursus staffelen (ja, er staat echt staffelen);
- Bernard van Wijnen voor zijn bijdrage op onze trainingen (ondanks zijn knieblessure weet de man services te produceren…);
- Afke en Mandy, die tijdens onze wedstrijd tegen Emmeloord op de tribune zaten. Bij Emmeloord zit een jongen die veel met de voet pakte en dit eigenlijk best wel goed deed. Afke en Mandy vroegen de jongen of hij op voetbal zat. Vervolgens heeft hij niets meer met de voet gespeeld. Deze wedstrijd gingen we door het oog van de naald met 25-23,25-23 en 25-20.
- Het Anker voor de gehakt- en bitterballen;
- de grote onbekende van wie we gisteravond de gehaktballen kregen!
- al onze tegenstanders voor de leuke potten die we tegen ze hebben gespeeld;
- Arend van Zwieten voor zijn uitmuntende invalbeurt aan het begin van het seizoen;
- de gehele familie Wienen voor de trouwe support en catering gedurende het seizoen;
- en iedereen die we verder zijn vergeten.
En dan wil ik afsluiten met een quote uit één van de mails van vanochtend, die aangeeft dat we niet allemaal lompe boeren zijn die alleen maar hard slaan, schreeuwen en het goed hebben met zijn allen. Nee, heren 3 kan ook best gevoelig zijn. Hier de woorden die het gevoel dat iedereen van ons team vanochtend wel had (denk ik) goed samenvatten:
‘The morning after`
Brak maar zeer tevreden zit ik te genieten van het uitzicht over het Veluwemeer, nog maar een bakkie koffie dan. Het is een wonderschone ochtend en de mist boven het meer en in m'n hoofd trekt langzaam op.
Plotseling staat het me weer helder voor de geest en komen de mooie herinneringen van gisteravond terug: HEREN 3 IS KAMPIOEN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Trainingsrooster
Trainingsrooster week 19t/m21
Stratenvolleybal
Aanm form west 2012.pdf
Aanm form stadsh 2012.pdf
Teamindeling
Voorlopige teamindeling
Agenda
Handige links










Recente Verslagen
ormi d 1 tegen bas autowas d1Verjaardagen
Vandaag is Henri Geerlings 45 geworden, gefeliciteerd!Uit 't Gastenboek
werken heren 3 werkenHet Laatste Nieuws
trainingsrooster week vanaf week 19
Volleybalweer
Om je af te melden van de nieuwsbrief klik hier