Bas Autowas H3 – VC Emmeloord H1
Als we zo op de verslagenpagina kijken lijkt het haast wel of heren 3 het enige team is dat nog wedstrijden speelt. Of zou het liggen aan het feit dat we momenteel het enige seniorenteam zijn dat de koppositie in zijn poule inneemt?? Wie zal het zeggen… niet dat dat voor ons wat uitmaakt, goed of slecht gespeeld, dat verslag dat komt er wel.
Maar goed, na het slippertje van vorige week tegen de nummer 2 (ES-VEE-EM) stond deze week de thuiswedstrijd tegen de nummer 4 (VC Emmeloord) op het programma. In de uitwedstrijd tegen VC Emmeloord mocht Thijmen nog zijn spelverdelerskills tonen omdat Remy versgebakken papa was. Of het hier aan lag gaan we niet zeggen, maar feit is dat we 1 set in Emmeloord moesten achterlaten, tot vorige week onze enige verloren set in de eerste seizoenshelft. We vonden dus dat we wel wat recht te zetten hadden, zowel ten opzichte van vorige week tegen SVM, als van in die eerste wedstrijd.
Over Thijmen gesproken, hij was op de training geschikt bevonden (!) om zijn rentree te maken in de basis. We kenden dus weer de luxe van een bankzitter. Aanvoerder Marco eiste deze plaats meteen voor zichzelf op, dus konden Thijmen (diagonaal), Erik en Alex (mid), Ward en Martijn (buiten) en spelverdeler Remy de eerste set het veld in. We hadden al gezien bij het inspelen dat er aan de andere kant van het net wat onbekende gezichten waren, die ook nog enige volleybal-capaciteiten ten toon spreidden, dus de boodschap was duidelijk: meteen er vol op, servicedruk (geen MVA!), pass goed, Remy weer helemaal beter dus dat van die voorzet zou wel goed komen en dan zelf afmaken. En ook nog blokkeren. Reserve teammanager Michelle was aanwezig om ons vanaf de tribune te beoordelen en ook in de kantine zaten een aantal supporters, waaronder “de coach”. Want ook al coacht ze ons niet meer, zo heet ze voor de meesten van ons nog steeds(behalve Remy, die noemt haar ook wel “de vrouw”). Maressa heeft het volleyballen weer opgepakt en we konden haar in de wedstrijd voor ons nog even in actie zien. Naar eigen zeggen ging het beter dan vorige week en had ze zelfs wat ballen over het net geslagen. Waarvan akte.
De eerste set. Pass ligt niet best, ik heb wat moeite om te scoren op buiten en diagonaal, er wordt aan de andere kant goed geblokkeerd, Thijmen heeft nog wat moeite met de timing, kortom het gaat niet vanzelf. We komen achter (volgens mij met wel 10-18), komen weer bij, wisselen Marco er even in voor Thijmen, serveren weer eens een paar keer uit maar komen uiteindelijk op 23-23, en maken hem meteen af op 25-23. Pfoei. Er komt meer tegenstand van de andere kant van het net dan verwacht en zelf zijn we niet in ons beste doen. Tweede set. Meteen aanpakken. Ondanks weer een paar dure foutservices begint de aanval te lopen en worden er zowaar zelf mooie puntjes gescoord. De tegenstander heeft het er duidelijk moeite mee, wij kunnen wat meer lawaai maken en pakken de 2e set “ouderwets” met 25-19. Opluchting maakt zich meester van ons, we kunnen het nog. Het is fijn om bij heren 3 te zijn. Turboturbo.
En dan nog de derde set. Waar we ons hadden voorgenomen om nu te gaan genieten en zonder druk te ballen komt dit niet echt uit de verf. De eerste bal resulteert meteen in een rally met volgens mij wel 4 aanvallen van beide kanten, wat aangeeft dat de strijd nog niet gestreden is. Ward heeft het vizier niet helemaal op scherp staan en niet automatisch elke bal op hem is een punt. Alex pakt zowel aanvallend als blokkerend wel wat punten, Erik prikt er ook nog wel een paar lekker door maar toch komen we niet los van VCE, de pass loopt bar slecht (we noteren zelfs weer een paar ketsers) en aan de overkant begint een van de nieuwelingen de bal op te eisen om snoeiharde 3-meters te slaan. Dit lukt 1 keer (wel via mijn 1 mansblok), dan nog een keer in het negenmeterblok (oftewel het net), maar wanneer Erik hem daarna snoeihard afblokt is dat ook weer afgelopen. Scheids Marcel heeft aan het einde van de set nog even zijn handen vol aan de wedstrijd maar weet door zijn autoriteit de gemoederen toch weer tot bedaren te brengen. Marcel nog bedankt voor het fluiten en jammer dat je je oefenpot moest missen (tja, dat schema he..). Maar goed, we zijn flink aan elkaar gewaagd maar uiteindelijk pakken we de set toch, met 25-23.
En kunnen we alleen maar hopen dat dit team het SVM ook zo lastig kan maken en dat die dat nog een puntje (of 2, of 3) gaat kosten. Want daar waren we na de wedstrijd van vorige week wel uit, SVM zou niet veel punten laten liggen. Wat schetste dan ook onze verbazing, toen onze Nokia-nerds in de kantine hun nevobo rss-feed checkten en bleek dat SVM een set had laten liggen tegen het onvolprezen Tollebeek, nummer laatst in de poule! We hebben dus weer 2 verliespunten minder dan de Marknessenaren, dat geeft weer wat lucht. Meteen is daarmee ook de toon van de rest van het seizoen gezet, wie laat waar een puntje liggen. We verwachten dat de tegenstanders extra gemotiveerd zullen zijn om zowel ons als SVM een puntje af te snoepen. Het gat tussen de SVM en de nummer 3 is nu al 7 punten en dan heeft die nummer 3 ook nog 2 wedstrijden minder gespeeld. Met de nummer 4 is het zelfs al 13 punten. En dan als laatste wedstrijd van het hele verhaal spelen we thuis tegen SVM. 22 maart om 21:30 uur. Zet het maar vast in de agenda. Maar eerst volgende week Espel-Creil om 20:15 uur thuis. Zorgen dat wij geen puntjes morsen!
Trainingsrooster
Trainingsrooster week 19t/m21
Stratenvolleybal
Aanm form west 2012.pdf
Aanm form stadsh 2012.pdf
Teamindeling
Voorlopige teamindeling
Agenda
Handige links










Recente Verslagen
ormi d 1 tegen bas autowas d1Verjaardagen
Vandaag is Henri Geerlings 45 geworden, gefeliciteerd!Uit 't Gastenboek
werken heren 3 werkenHet Laatste Nieuws
trainingsrooster week vanaf week 19
Volleybalweer
Om je af te melden van de nieuwsbrief klik hier