Dalvo H2 – Bas Autowas H3
Dinsdagochtend 8:30 uur piep, piep. Ja hoor de eerste mail komt weer binnen. “We gaan knallenballen” kopt het eerste mailtje van de dag. Maar waar normaal gesproken een ware spamgolf aan mailtjes de dag door dendert, blijft het bij wat matige reacties als “doelstelling naar top 5 bijschaven” en “vergeet je kampioensshirt niet!” (jaja die hebben we nu ook). Maar verder blijft het stil….heeeel stil. Zou dat een voorbode zijn geweest? De baas was in ieder geval wel blij want we zijn dan toch wat productiever geweest dan op een reguliere dinsdag.
We mochten deze avond afreizen naar het mooie Dalfsen. U weet wel, dat rustige dorpje onder de rook van Zwolle. Bij aankomst bleek het alles behalve rustig. Parkeerplaats bijna vol, touringcars, een hele vracht fietsen, wat een volk op de been. Allemaal voor ons? “Gelukkig hebben we onze kampioensshirts bij ons” wordt er nog ingegooid maar al snel werd duidelijk dat het dames-eredivisie- handbal aan de gang was. Pats, weer een luchtbel uiteengespat. Nadat we een poosje van het flitsende spelletje hebben genoten (en dat lag niet alleen aan de strakke broekjes) kwamen we er achter dat we waren “gedegradeerd” naar hal 2 en dus dropen we af naar de achterkant van het complex waar we heerlijk konden inspelen tussen de lokale hangjeugd.
Verrassing: de heren van Dalvo zijn met 5 man op komen dagen. Eén persoon ziek en een ander die als storingsmonteur aan de slag was. Zou hij voor Thijmen verbrande machines aan het repareren zijn? Hmmmmm…
Nadat Martijn de lokale hangjeugd met zachte hand had weggejaagd konden we beginnen. De eerste set, ja wat moeten we daar nou over zeggen…. Marco begon op de bank, en gaandeweg de set was zijn schoenmaat 2 maten kleiner want het was tenenkrommend slecht. Slappe hap, mat, niet vooruit te branden, etc. Nee, we hadden de koppen er niet bij; ballen die voor de voeten op de grond vielen, met 2 man achter een bal aan gaan, knullige balletjes in het (erg slap hangende en van wat meer gaten dan normaal voorziene) net of uit drukken en van die dingen meer. Als ik er aan terug denk wordt ik er nog weer depri van…. Alex stond in ieder geval wel lekker te blokken, daar kwam in ieder geval bijna geen bal door, verder hier en daar een lekker service, een mooie aanval. Maar net als bij drank ook hier alles met mate. En aan de andere kant stond een team wat overal voor ging, voor iedere bal vocht en gewoon lekker stond te spelen. Niks meer dan verdiend dat zij de eerste set binnen sleepten.
Dit moest anders! Marco kwam er in voor Alex. Zoals verwacht waren er aan de overkant geen wijzigingen (never change a winning team). En gelukkig wisten we de knop in ieder geval een beetje om te zetten in de 2e set. Ward kwam met een mooie serviceserie. Er werden weer mooie rally’s uitgevochten, (on)mogelijke ballen die weer gepakt werden vanuit de aanvalsdekking door Martijn, Erik en Remy begonnen elkaar weer een beetje te vinden met af en toe verrassende combinaties. Mogelijke en onmogelijke aanvallen werden weer gescoord. Kortom heren 3 kreeg weer een beetje van zijn glans terug en we wonnen de 2e set.
Dan set nummer 3. We wisten het spel dat we in de 2e set op de mat legden vast te houden. Aan de ene kant jammer want het liep nog niet soepel. Maar aan de andere kant blij want we maakten onze punten, we begonnen in iedere geval weer plezier te krijgen. Thijmen kwam er weer aardig door vanaf de 3 meter, Marco die op de plek van Martijn was gaan spelen kwam er na 2 flutballen achter dat lekker doorhameren op buiten toch veel leuker was. Alex blokkeerde nog steeds als een beest, kortom… volleybal was weer een beetje leuk. Eindstand 1-2.
En zo konden we tegen 22:45 uur aan de terugweg beginnen. We vertrokken gelijk met de laatste handbalfans, o.a. vier jongedames in een grote rode Volvo (auto van papa?). Deze kwamen we bij de afslag van de Hessenweg richting Berkum weer tegen, waar ze het presteerden om bijna de spelersbus van de weg te snijden. Bestuurder en passagiers waren hierdoor zo van de leg dat ze compleet de omleiding misten die stond aangegeven vanwege de afsluiting van de oprit van de A28… dus weer terug langs de Kranenburgweg, waar ook net de laatste meute vanuit het FC Zwolle stadion de terugreis begon. Kortom, daar sta je dan om 23:00 uur in de file… Om half twaalf zaten we dan eindelijk achter een biertje en een portie bitterballen (de gehaktballen zijn een beetje uit de gratie om de één of andere reden) en konden we terugkijken. Op een overwinning met een nasmaak, mat met een beetje glans, zo kan het wel omschreven worden. Zelfs onze trouwe verslaggevert moest toch toegeven dat hij open stond voor vrijwilligers om een verslag te schrijven. Dus Erik zorgde dit keer voor de basis en het volstond voor Martijn om ff wat puntjes op de i te zetten en een paar kleine aanvullingen te doen.
Maar laten we positief afsluiten met te benadrukken dat we in ieder geval gewonnen hebben, we de komende week op de 1e plek staan (al is dit wel een hééél vertekend beeld) en dat we in ieder geval lekker meedoen in de 2e klasse. Voor nu 2 weken rust en dan wacht ons de Zwolse derby tegen SVI waar we waarschijnlijk een oude bekende tegen gaan komen. Belooft dus veel goeds!
Weer bedankt voor de getoonde interesse en graag tot een volgende keer!
Trainingsrooster
Trainingsrooster week 19t/m21
Stratenvolleybal
Aanm form west 2012.pdf
Aanm form stadsh 2012.pdf
Teamindeling
Voorlopige teamindeling
Agenda
Handige links










Recente Verslagen
ormi d 1 tegen bas autowas d1Verjaardagen
Vandaag is Henri Geerlings 45 geworden, gefeliciteerd!Uit 't Gastenboek
werken heren 3 werkenHet Laatste Nieuws
trainingsrooster week vanaf week 19
Volleybalweer
Om je af te melden van de nieuwsbrief klik hier